De Woonboot

  |   Ida Dekker, Jan Klaver, Larry Schouten, Marcel Knol, Peter Keizer, Pieter Leegwater, Ria Knol, Ria van Veghel, Theo Abbekerk, Uitvoering, Yolanda Hoebeke

Omschrijving
Het verhaal speelt zich af op een woonboot, naast de bekende ‘Poezenboot’ in Amsterdam. Haye van deHeyden heeft met ‘De woonboot’, een soort zedenschets geschreven die de komische kant van het moderne leven belicht. Een komedie rond een jong echtpaar (Nico en Wilma) die menen op elkaar uitgekeken te zijn. Nico en Wilma zijn al jong met elkaar getrouwd. Na z’n 5 jaar huwelijk en zich geen echtpaar meer voelend, maar een vechtpaar, zien ze het niet meer zitten. Wilma neemt uiteindelijk het initiatief te scheiden, waarin ze in een kwade bui Nico adviseert een ‘vrouwtje’ te kopen in Thailand. Als ze na een half jaar te horen krijgt dat Nico inderdaad een mooie, lieve, onderdanige, schone Thaise (Petcharine) gekocht heeft en zelfs met haar getrouwd is, slaat de jaloezie toe! Ze ‘regelt’ een krachtpatser (Ronnie) uit de sportschool om haar te vergezellen als haar ‘vriend’ als ze besluit om op de uitnodiging van Nico in te gaan om eens te komen eten. Het etentje wordt een fiasco, maar wat belangrijker is het blijkt meer en meer dat Nico en Wilma nog steeds wat voor elkaar voelen. Nico doet verwoede pogingen om het weer goed te maken met Wilma, maar het duurt lang voor Wilma wil en kan toegeven. Uiteraard geeft ze zich uiteindelijke over. En als ook Petcharine ondertussen een nieuwe lover (Fons) op heeft gedaan, is het cirkeltje weer rond. Tussendoor speelt een Turkse buurman nog een kleine rol.

Bekijk het fotoalbum

Cast
Yolanda Hoebeke – Wilma
Jan Klaver – Nico
Marcel Knol – Fons
Cor van der Koelen – Ronnie
Larry Schouten – Buurman

Crew
Peter Keizer – Decoropbouw
Ida Dekker – Grime
Ria Knol – Grime en kleding
Ria van Veghel – Soufleuse
Theo Abbekerk – decoropbouw en schilder
Wim Burghouwt – regisseur
Hans Bot – Licht en geluid

Recensie
In de aankondiging staat: ‘We willen u als toeschouwer meenemen in het verhaal van Nico en Wilma. U moet het niet aanschouwen, u mag het meebeleven’. En dat is wat het publiek zaterdagavond deed.

Vriendenkring maakte van deze komedie een mooie, grappige en integere productie, waarin eindelijk eens niet alles draait om ‘in de kast en uit de kast’ maar om echte menselijke karaktereigenschappen en emoties. Een stuk waarom gelachen kon worden, maar waar je ook op tal van momenten een speld kon horen vallen. Dit kwam niet alleen door de goede regie van Burghouwt, maar zeker ook door het ijzersterke spel van de spelers.

De Woonboot is een stuk over liefde, jaloezie, verdraagzaamheid en (on)trouw. Nico en Wilma zitten al jare vast in een huwelijk dat zijn beste tijd heeft gehad. Nico zoekt warmte en liefde bij Wilma, die haar gevoelens echter al lang geleden onder een dik harnas heeft verstopt en alleen maar met verwijten komt. Zij zet een scheiding in werking waarna Nico hertrouwt met de Thaise Petcharin en met haar op een woonboot gaat wonen. Maar dan ontstaan er scheurtjes in Wilma’s zo zorgvuldig opgebouwde muur.

Jan Klaver als Nico en Yolande Hoebeke als Wilma zetten vanaf het begin de juiste toon. Zij weten hun kaarakters precies de juiste mix van onverschilligheid en kwetsbaarheid mee te geven. Liese van Velsum als Petcharin is prachtig in haar rust en verdraagzaamheid, maar laat doorsijpelen dat ook zij verlangens kent. Muisstil werd het tijdens de ontroerende scene waarin Nico haar vraagt waarom zij met hem meegegaan is. ‘Is afspraak’, is Petcharins antwoord. Haarscherp werden de verschillen in culturele opvattingen neergezet waarin liefde verschillende vormen kent. Te genieten viel er ook van Cor van der Koelen als Ronnie, die zo van de Albert Kuip leek te zijn geplukt. Met zijn taalgebruik en prachtige mimiek kreeg hij de zaal plat. Mooie rollen ook voor Larry Schouten als allochtoon en Marcel Knol als Fons. Kleinere rollen in de strikte zin van het woord, maar zeker niet ‘klein’ gespeeld.

Inwoners van Zwaag, kom zaterdag uit uw luie stoel en geniet van dit geloofwaardige en herkenbare stuk.

Schrijver(s): Haye van der Heyden
Uitgave: Noordhollands Dagblad
Recensent: Ellen Berkhout