Geruchten

  |   Caroline Leegwater, Ida Dekker, Jan Klaver, Larry Schouten, Marcel Knol, Peter Keizer, Pieter Leegwater, Ria Knol, Ria van Veghel, Theo Abbekerk, Uitvoering, Wendy van Drempt – Grootewal, Yolanda Hoebeke

Charles Brock, loco-burgemeester van New York, woont samen met zijn vrouw Myra in een chique villa, in een al even chique buitenwijk van de stad. Om hun tienjarig huwelijksfeest te vieren, hebben zijn hun beste vrienden uitgenodigd voor een dinertje. De eersten die arriveren zijn Ken en Chris Gorman. Er is echter niemand om hen te begroeten: geen personeel, geen gastheer, geen gastvrouw… Dan klinkt er een schot.

Hier begint het verwarrende verhaal. Want wat is er precies met Charley gebeurd, en waar is Myra? Ken, Charley’s advocaat, besluit dat hij Charley in elk geval in bescherming moet nemen om een mogelijk schandaal te voorkomen. Hij en Chris bedenken een alternatieve versie van wat er gebeurd zou kunnen zijn, maar Leonard (Lenny) Ganz en diens vrouw Claire besluiten het spelletje mee te spelen. Ook zij doen de nodige duiten in het zakje om de volgende gasten, psychotherapeut Ernie Cusack en zijn vrouw Cookie, en kandidaat-senator Glenn Cooper en eega Cassie, te misleiden. Het blijkt echter nogal lastig om een sluitend verhaal te bedenken én dit overeind te houden als je zelf óók niet precies weet wat er nu eigenlijk is gebeurd…

Bekijk het fotoalbum
Toneelstuk Geruchten

Cast
Ken Gorman – Jan Klaver
Chris Gorman – Lizzy Brugmans
Lenny Ganz – Marcel Knol
Claire Ganz – Yolanda Hoebeke
Glenn Cooper – Marcel Korse
Cassie Cooper – Josta Verdonk
Ernie Cusack – Larry Schouten
Cookie Cusack – Caroline Leegwater
Agent Welch – Wendy van Drempt – Grootewal
Agent Pudney – Ron Pierlo (gastrol)

Crew
Pieter Leegwater – Geluid en Licht
Veronica van Heeswijk – Regisseuse
Ria van Veghel – Souffleuse
Peter Keizer – Technische ploeg
Theo Abbekerk – Technische ploeg
Ida Dekker – grimeuse
Ria Knol – grimeuse
Yvonne Feller – toneelaankleding

Schrijver(s)
Neil Simon

Recensie
Charles Brock, locoburgemeester van New York, en zijn vrouw vieren hun tienjarig huwelijksfeest. Zij hebben hun beste vrienden uitgenodigd. De eersten die arriveren zijn Ken (Jan Klaver) en Chris (Lizzy Burgmans) Gorman. Charles blijkt beschoten en zijn vrouw is weg. Ken, Charley’s advocaat, besluit dat hij Charley moet helpen zodat een mogelijk schandaal voorkomen wordt. Hij en zijn vrouw Chris bedenken een alternatieve versie van wat er gebeurd zou kunnen zijn. Leonard Ganz (Marcel Knol) en diens vrouw Claire (Yolanda Hoebeke) besluiten het spelletje mee te spelen. Ook zij doen de nodige duiten in het zakje om de volgende gasten, psychotherapeut Ernie Cusack (Larry Schouten) en zijn vrouw Cookie (Caroline Leegwater), en kandidaat-senator Glenn Cooper (Marcel Korse) en eega Cassie (Josta Verdonk), te misleiden. Het blijkt echter nogal lastig om een sluitend verhaal te bedenken.

Op het laatst weet niemand meer wie, welke leugen heeft verteld en waarom. Als agenten Welch (Wendy van Drempt-Grootewal) en Pudney (Ron Pierlo) een routine bezoek brengen, wordt het iedereen wel heel erg heet onder de voeten. Vriendenkring speelt in een decor en kleding die past bij de sfeer van dit soort Amerikaanse kringen. Toch zitten er een paar onlogische dingen in het decor. De keukendeur en het raam hadden beter van plek gewisseld kunnen worden. Het is ook niet logisch dat een deur die eerste van binnen uit op slot gaat, later van buitenaf op slot zit. Maar het spel is overtuigend en van hoog niveau, hoewel er wat meer vaart in zou kunnen zitten.

Ook zit er een keer een dip, als gevolg van gebrek aan parate tekstkennis. De timing is perfect. De een af de ander op verloopt prima. Jammer dat bij het afgaan een paar keer spelers achter de desbetreffende deur weg moeten schieten. Het tableau waarmee het eerste bedrijf is afgesloten is fraai. Persoonlijk zou ik dan na de pauze in het zelfde tableau starten. Maar verder is het gewoon een goede voorstelling.

Josta, Wendy en Ron debuteren bij Vriendenkring en komen redelijk goed met de ervaren spelers mee. Dat Neil Simon avondvullend schrijft is ook duidelijk. Want ondanks het fraaie schouwspel is het een lange zit.

Schrijver(s): Neil Simon
Uitgave: Noordhollands Dagblad
Recensent: Peter Manshanden